Copyright 2017 - Matematyka w liceum

. . .

„Większość nauczycieli traci czas na zadawanie pytań, które mają ujawnić to, czego uczeń nie umie, podczas gdy nauczyciel z prawdziwego zdarzenia stara się za pomocą pytań ujawnić to, co uczeń umie lub czego jest zdolny się nauczyć”

Albert Einstein



Pięć strategii dobrego nauczania-uczenia się wg Danuty Sterny:

  1. Określanie i wyjaśnianie uczniom celów uczenia się i kryteriów sukcesu.
  2. Organizowanie w klasie dyskusji, zadawanie pytań i zadań pokazujących, czy i jak uczniowie się uczą.
  3. Udzielanie uczniom takich informacji zwrotnych, które umożliwiają ich widoczny postęp.
  4. Umożliwianie uczniom korzystania w procesie uczenia się z wiedzy i umiejętności koleżanek i kolegów.
  5. Wspomaganie uczniów, by stali się autorami i podmiotami swojego procesu uczenia się.

Czyataj więcej o Ocenianiu kształtującym


Nauczanie problemowe

Nauczanie problemowe, w skrócie PBL (Problem Based Learning), stawia ucznia w centrum procesu uczenia się. W ostatnich latach na poziomie szkoły gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej staje się ono coraz bardziej popularną metodą nauczania.
 

Nauczanie problemowe, to zespół czynności obejmujących: 

  • organizowanie sytuacji problemowych
  • formułowanie problemów
  • wspieranie uczniów w rozwiązywaniu problemów
  • kierowanie procesem systematyzowania i utrwalania uzyskanej wiedzy

(W. Okoń, Nauczanie problemowe we współczesnej szkole, WSiP 1987)
 

Cechy nauczania problemowego:

  • nowe wiadomości uczniowie uzyskują za pośrednictwem rozwiązywania problemów teoretycznych i praktycznych
  • w toku rozwiązywania problemu uczeń pokonuje wszystkie przeszkody; jego samodzielność osiąga wysoki poziom
  • tempo uczenia się jest zależne od ucznia lub grupy uczniów. Uczniowie zyskują dzięki pracy z grupą,
  • aktywność uczniów sprzyja rozwojowi motywacji i zmniejsza potrzebę formalnego sprawdzenia osiągnięć
  • efekty nauczania są wysokie i trwałe. Uczniowie łatwiej stosują informacje w nowych sytuacjach, rozwijają swoje sprawności umysłowe i  zdolności twórcze.


Zalety nauczania problemowego:

1. Uczniowie:

  • aktywnie uczestniczą w rozwiązywaniu problemu
  • lepiej rozumieją treści
  • łatwiej zapamiętują treści
  • dłużej przechowują treści
  • łatwiej potrafią wykorzystać treści w praktyce
  • uczą się samokontroli i samooceny

2.  Nauczyciel

  • jego działalność jest ograniczona na rzecz aktywności uczniów

Źródło


Przykładowe metody problemowe

  1. Pogadanka heurystyczna poprzedzona wysunięciem problemu do rozwiązania.
  2. Rozwiązaniu problemu w oparciu o podręcznik.
  3. Pokaz połączony z obserwacją ucznia dla rozwiązania danego problemu.
  4. Wykonywanie doświadczeń dla dokonania uogólnienia.
  5. Rozwiązywanie zadań problemowych.
  6. Studium przypadku, burza mózgów, kula śniegowa.

Metoda projektu

 

Projekt jest metodą, która może być zastosowana zarówno w pracy dydaktycznej, jak i wychowawczej. Istota jej polega na tym, że uczniowie samodzielnie realizują „duże zadanie”. Nauczyciel określa jedynie ramy projektu. Może on być realizowany indywidualnie lub zespołowo. Celem tej metody jest kształtowanie umiejętności planowania i organizacji pracy własnej uczniów, zbierania i selekcjo­no­wania informacji, rozwiązywania problemów, pracy w grupie, podejmowania decyzji, oceniania komunikowania się.

Przebieg:

Metoda projektu ma przebieg etapowy. Najpierw sam, przygotowując plan realizacji przedmiotu w danym roku musisz zastanowić się, jakie treści będziesz realizował metodą projektów.

  1. Przygotuj uczniów do pracy poprzez dokładne zapoznanie ich z metodą.
  2. Wprowadź uczniów w tematykę zagadnienia. To ważny moment – wzbudzasz ich zainteresowanie tematem, pokazujesz możliwe problemy i możliwości poszukiwania rozwiązań z wykorzystaniem tej metody. Rozdaj materiały, podaj literaturę i wszystkie wiadomości, które poszerzą ich wiedzę dotyczącą tego tematu.
  3. Kolejny etap to formułowanie i wybór tematów projektów oraz tworzenia zespołów.
  4. Przygotowanie do realizacji projektu:
    • opracowanie instrukcji do projektu, która ma zawierać cele i standardy, jakie powinien spełniać projekt i informować uczniów co mają do wykonania,
    • ustalenie podziału zadań w poszczególnych zespołach,
    • zawarcie kontraktu z uczniami na wykonanie projektu,
    • ustalenie terminów konsultacji,
    • opracowanie planu sprawozdania z projektu.
  5. Realizacja projektu:
    • zbieranie i opracowanie informacji,
    • realizacja zadań cząstkowych wynikających z opracowanego podziału zadań,
    • opracowanie sprawozdania.
  6. Prezentacja projektu:
    • uczniowie zgodnie z instrukcją przygotowują prezentację swojej pracy,
    • w prezentacji uczestniczą wszyscy członkowie zespołu,
    • każdy zespół powinien opracować plan prezentacji.
  7. Ocena projektu.

Dokonujesz oceny pracy całego zespołu, poszczególnych członków, poszczególnych faz i całości projektu. Do oceny stosujesz kryteria zapisane w instrukcji. Elementem oceny powinna być samoocena uczniów i zespołów.

 


Czynnościowe nauczanie matematyki, jako podstawa kształcenia matematycznego

Nauczanie czynnościowe matematyki jest strategią nauczania wynikającą z koncepcji nauczania realistycznego, wg którego „uczniowie powinni budować pojęcia i operacje matematyczne na drodze naturalnej, w sytuacjach dla ucznia sensownych, bliskich jego doświadczeniom. A więc wychodzi ona od sytuacji rzeczywistych i stawia sobie za cel matematyzację pionową, czyli budowanie pojęć i twierdzeń szkolnej matematyki na kolejnych piętrach abstrakcji. Koncepcja ta wytycza drogę od sytuacji realistycznych do formalnej, symbolicznej matematyki.”

Czytaj więcej o nauczaniu czynnościowym


W poszukiwaniu dobrych rozwiązań ...